ACTIE EN MECHANISME

- Pijnstillend, ontstekingsremmend, koortsverlagend. Ibuprofen is een propionzuurderivaat met ontstekingsremmende, pijnstillende en koortsverlagende eigenschappen. De werkingsmechanismen berusten mogelijk op de remming van de perifere prostaglandinesynthese door competitieve en reversibele binding aan het cyclooxygenase-enzym, dat arachidonzuur omzet in prostaglandinen.

SPECIALE WAARSCHUWINGEN

- Gastro-intestinaal risico: NSAID's worden in verband gebracht met een verhoogd risico op gastro-intestinale irritatie, ulceratie, bloedingen of perforatie. Letsels kunnen op elk moment tijdens de behandeling optreden. Ouderen lopen een hoger risico op ernstige gastro-intestinale complicaties. Tijdens langdurige behandeling moeten patiënten worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van ulceratie of bloedingen. Een voorgeschiedenis van oesofagitis, gastritis en/of maagzweer moet ook worden nagegaan om volledige genezing te garanderen voordat met een NSAID-behandeling wordt begonnen.

- Cardiovasculair risico: NSAID's worden in verband gebracht met een verhoogd risico op cardiovasculaire aandoeningen, waaronder een hartinfarct en nieuwe of verergerende gevallen van hypertensie. Dit risico kan toenemen met de duur van de behandeling, met name bij patiënten met een hart- en vaatziekte of risicofactoren voor een hart- en vaatziekte. Let op tekenen van vochtretentie (bijv. oedeemvorming), vooral bij patiënten met hypertensie of hartfalen.

- Risico op ernstige huidreacties: Ernstige gevallen, waarvan sommige fataal, zoals exfoliatieve dermatitis, Stevens-Johnson-syndroom en toxische epidermale necrolyse, zijn zelden gemeld in verband met het gebruik van NSAID's. Patiënten lopen mogelijk een verhoogd risico op deze reacties aan het begin van de behandeling; in de meeste gevallen treedt deze bijwerking op tijdens de eerste maand van de behandeling. Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) is gemeld in verband met producten die ibuprofen bevatten. De toediening van ibuprofen moet worden gestaakt bij de eerste tekenen of symptomen van ernstige huidreacties, zoals huiduitslag, slijmvliesbeschadigingen of andere tekenen van overgevoeligheid.

PATIËNTENADVIES

De patiënt moet zijn of haar arts informeren als er sprake is van huiduitslag, symptomen die kunnen wijzen op een maag- of twaalfvingerige darmzweer (zoals pijn in de bovenbuik of donkere ontlasting), visuele stoornissen, gewichtstoename, oedeem of aanhoudende hoofdpijn.

De patiënt dient de arts te informeren als er tijdens het gebruik van dit medicijn een astmatische reactie optreedt.

CONTRA-INDICATIES

- Overgevoeligheid voor ibuprofen of een van de bestanddelen van dit geneesmiddel. Er zijn gevallen van kruisovergevoeligheid met andere NSAID's gemeld; daarom mag het ook niet worden gebruikt bij een salicylaatallergie of een NSAID-allergie. Deze allergische reacties komen vooral voor bij patiënten met astma, neuspoliepen of die rhinitis, angio-oedeem of urticaria hebben gehad bij gebruik van een ander NSAID of salicylaten.

- Actieve of terugkerende maagzweer, actieve inflammatoire darmziekte of een andere aandoening die het risico op gastro-intestinale bloedingen verhoogt. Ibuprofen heeft ulcerogene effecten door de remming van de prostaglandinesynthese, wat het risico op gastro-intestinale bloedingen en perforatie kan verhogen.

- [STOLLINGSSTOORNISSEN]. Ibuprofen heeft een bloedplaatjesremmende werking, hoewel minder krachtig en langer aanhoudend dan die van acetylsalicylzuur. Daarom kan het de bloedingstijd verlengen, dus moet het met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met [HEMORRAGISCHE DIATHESE] of actieve [HEMORRAGE], evenals bij patiënten met [TROMBOCYTOPENIE].

- Perioperatieve pijn in het kader van coronaire bypasschirurgie.

- Ernstige nierfunctiestoornis (CLcr < 30 ml/min). De veiligheid en werkzaamheid zijn niet onderzocht, daarom wordt het gebruik ervan afgeraden.

- Ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse C). De veiligheid en werkzaamheid zijn niet onderzocht, daarom wordt gebruik afgeraden.

- Ernstig hartfalen (NYHA klasse III-IV) of ongecontroleerde hoge bloeddruk. Vochtretentie kan deze aandoeningen verergeren.

- Zwangerschap. Het gebruik ervan is gecontra-indiceerd tijdens het derde trimester van de zwangerschap en het wordt afgeraden om het gedurende langere perioden te gebruiken tijdens de eerste twee trimesters.

GEVORDERDE LEEFTIJD

Er zijn geen specifieke problemen beschreven bij oudere patiënten die een dosisaanpassing noodzakelijk zouden maken. Oudere patiënten hebben een hogere incidentie van gastro-intestinale bijwerkingen van NSAID's, met name bloedingen en perforaties. Daarom moet het middel met voorzichtigheid worden gebruikt.

EFFECTEN OP HET RIJDEN

Patiënten die tijdens het gebruik van ibuprofen last krijgen van duizeligheid, vertigo, visuele stoornissen of andere aandoeningen van het centrale zenuwstelsel, dienen geen voertuigen te besturen of machines te bedienen. Kortdurende behandelingen vereisen over het algemeen geen speciale voorzorgsmaatregelen.

ZWANGERSCHAP

Veiligheid voor dieren: er zijn geen teratogene effecten vastgesteld, maar in sommige gevallen is wel aanzienlijke schade aan de foetus waargenomen, evenals problemen tijdens de bevalling.

Veiligheid bij mensen: * Eerste en tweede trimester van de zwangerschap.

Vanaf de 20e week van de zwangerschap kan ibuprofen oligohydramnios (te weinig vruchtwater) veroorzaken als gevolg van een verminderde nierfunctie bij de foetus. Dit kan kort na aanvang van de behandeling optreden en is over het algemeen reversibel na stopzetting. Daarnaast zijn er gevallen van vernauwing van de ductus arteriosus (ductus arteriosus) gemeld na behandeling in het tweede trimester, waarvan de meeste verdwenen na stopzetting van de behandeling. Daarom mag ibuprofen tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap niet worden toegediend, tenzij strikt noodzakelijk. Als een vrouw ibuprofen gebruikt met de intentie om zwanger te worden, of tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap, moeten de dosis en de behandelingsduur zoveel mogelijk worden verlaagd. Prenatale controle op oligohydramnios en vernauwing van de ductus arteriosus moet worden overwogen na blootstelling aan ibuprofen gedurende enkele dagen vanaf de 20e week van de zwangerschap. Ibuprofen moet worden gestaakt als oligohydramnios of vernauwing van de ductus arteriosus wordt vastgesteld.

2) Derde trimester van de zwangerschap

Tijdens het derde trimester van de zwangerschap kunnen alle prostaglandinesyntheseremmers de foetus blootstellen aan:

- Cardiopulmonale toxiciteit (vernauwing/voortijdige sluiting van de ductus arteriosus en pulmonale hypertensie)

- Nierfunctiestoornis, die kan overgaan in nierfalen met oligohydramnios.

- Mogelijke verlenging van de bloedingstijd, als gevolg van een bloedplaatjesremmend effect dat zelfs bij zeer lage doses kan optreden.

- Remming van de baarmoedercontracties, wat kan leiden tot vertraging of verlenging van de bevalling (met een grotere kans op bloedingen bij moeder en kind).

Effecten op de vruchtbaarheid: Ibuprofen kan de vruchtbaarheid van vrouwen verminderen en wordt niet aanbevolen voor vrouwen die zwanger willen worden. Bij vrouwen die moeite hebben om zwanger te worden of die een vruchtbaarheidsbehandeling ondergaan, dient het stoppen met dit medicijn te worden overwogen.

FARMACOKINETIEK

Ibuprofenzuur is een racemisch mengsel, waarvan het S(+)-enantiomeer vrijwel alle farmacologische activiteit bezit. In vivo wordt bijna 70% van het R(-)-enantiomeer van ibuprofenzuur omgezet in het farmacologisch actieve S(+)-enantiomeer.

Lineaire farmacokinetiek in het doseringsbereik van 200-800 mg.

- Absorptie:

INDICATIES

- Behandeling van lichte tot matige [PIJN].

INTERACTIES

"Interacties gerelateerd aan ibuprofen"

- NSAID's, inclusief lage doses aspirine: het gelijktijdig gebruik van meer dan één NSAID moet worden vermeden vanwege het risico op bijwerkingen zonder dat dit de therapeutische werkzaamheid verhoogt. Bovendien kan ibuprofen de antiplaatjeswerking van aspirine verminderen wanneer deze middelen samen worden ingenomen. Als beide geneesmiddelen nodig zijn, is het raadzaam de doses te scheiden (ibuprofen 8 uur vóór of 30 minuten na aspirine toedienen).

- Alcohol: de toxiciteit kan toenemen.

- Aliskiren: mogelijke vermindering van het antihypertensieve effect van aliskiren (NSAID's werken in op het renine-angiotensinesysteem). Bij patiënten met een verminderde nierfunctie (uitgedroogd of op leeftijd) kan een verslechtering van de nierfunctie optreden (mogelijk acuut nierfalen, meestal reversibel). Voorzichtigheid is geboden, met name bij ouderen, en het antihypertensieve effect en de nierfunctie moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden.

- Voeding: voeding vertraagt ​​de Tmax (van ± 2 uur in nuchtere toestand tot ± 3 uur na het eten), hoewel dit geen effect heeft op de geabsorbeerde hoeveelheid.

- Chinolon-antibiotica: er zijn geïsoleerde meldingen van epileptische aanvallen die mogelijk het gevolg waren van gelijktijdig gebruik van chinolonen en sommige niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen.

- Orale anticoagulantia, heparine: mogelijk versterkt anticoagulerend effect, met risico op bloedingen. Periodieke controle van de stollingswaarden wordt aanbevolen.

- Sulfonylureumderivaten als antidiabetica (chlorpropamide, glibenclamide, tolbutamide): mogelijk versterkt het hypoglycemische effect door verminderde uitscheiding via de nieren.

- SSRI-antidepressiva (fluoxetine, paroxetine, sertraline, citalopram): mogelijk verhoogd risico op bloedingen in het algemeen, en gastro-intestinale bloedingen in het bijzonder, vooral bij ouderen en patiënten met een voorgeschiedenis van bloedingen in het spijsverteringskanaal.

- Antihypertensiva (ACE-remmers, bètablokkers): mogelijke vermindering van het bloeddrukverlagende effect.

- Orale bisfosfonaten (alendronzuur): mogelijk verhoogd risico op slokdarmontsteking en maagzweren. Er zijn gevallen beschreven bij gebruik van naproxen en alendronaat.

- Cyclosporine: het effect van NSAID's op renale prostaglandinen kan de nefrotoxiciteit van cyclosporine verhogen.

- Antistollingsmiddelen, waaronder pentoxifylline: er is een verhoogd risico op bloedingen in het algemeen, en met name op gastro-intestinale bloedingen. Wees voorzichtig bij gebruik.

- Corticosteroïden: mogelijk verhoogd risico op maagklachten. Gelijktijdig gebruik met glucocorticoïden bij de behandeling van artrose kan echter een extra therapeutisch voordeel bieden en een verlaging van de glucocorticoïddosis mogelijk maken.

- Digitalis (digoxine): mogelijke verhoging van de plasmaconcentratie van digitalis (bij pasgeborenen). Er bestaat ook een risico op verergering van hartfalen en verminderde nierfunctie.

- Diuretica (thiaziden, hoogwerkende diuretica): risico op verminderd natriuretisch en diuretisch effect. Kan de bloeddrukverlagende werking van thiazidediuretica verminderen.

- Kaliumsparende diuretica en aldosteronantagonisten: mogelijk verhoogd risico op hyperkaliëmie. Regelmatige controle van de serumkaliumspiegel wordt aanbevolen.

- Glitazonen (pioglitazon, rosiglitazon): theoretisch risico op versterking van oedeem, wat zowel glitazonen als NSAID's kunnen veroorzaken. Voorzichtigheid is geboden en patiënten moeten letten op mogelijke tekenen van vochtretentie en hartfalen (gezwollen enkels, kortademigheid).

- Hydralazine: mogelijk verminderd hypotensief effect.

- Iloprost: mogelijk verhoogd risico op bloedingen.

- Lithiumzouten: mogelijke toename van lithiumtoxiciteit als gevolg van een verminderde uitscheiding ervan.

- Methotrexaat (toegediend in doses van 15 mg/week of hoger): mogelijke verhoging van de methotrexaatspiegel in het plasma, met een risico op toxiciteit, soms zeer ernstig. De ernst hangt grotendeels af van de gebruikte dosis methotrexaat. Het risico op interactie is kleiner bij lage doses methotrexaat, zoals die gebruikt worden bij psoriasis en reumatoïde artritis.

- Mifepriston: Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen mogen niet worden toegediend binnen 8-12 dagen na toediening van mifepriston, omdat ze de werking ervan kunnen verminderen.

- Paracetamol: gelijktijdig en langdurig gebruik van paracetamol en NSAID's kan het risico op nadelige effecten op de nieren verhogen.

- Pentoxifylline: Bij patiënten die ibuprofen in combinatie met pentoxifylline gebruiken, kan het risico op bloedingen toenemen. Daarom wordt aangeraden de bloedingstijd te controleren.

- Kaliumsupplementen: mogelijk verhoging van het kaliumgehalte, met risico op hyperkaliëmie.

- Ticlopidine: mogelijk verhoogd risico op bloedingen.

- Zidovudine: Mogelijke afwijking van het reticulocytengehalte, met ernstige bloedarmoede die één week na aanvang van de NSAID-toediening kan optreden. De bloedwaarden moeten worden gecontroleerd, vooral aan het begin van de behandeling.

LACTATIE

Veiligheid voor dieren: geen gegevens beschikbaar.

Veiligheid bij mensen: Ibuprofen en de metabolieten ervan worden in lage concentraties uitgescheiden in de moedermelk. Het veroorzaakt geen ernstige bijwerkingen bij kinderen; daarom kan het tijdens de borstvoeding worden gebruikt om pijn en koorts te behandelen.

KINDEREN

De veiligheid en werkzaamheid van ibuprofen bij kinderen jonger dan 3 maanden zijn niet vastgesteld; het gebruik ervan wordt daarom afgeraden. Kinderen jonger dan 12 jaar mogen ibuprofen niet zelf gebruiken.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

Toediening met voedsel : toedienen samen met voedsel.

POSOLOGIE

- Volwassenen: 400 mg/6-8 uur. Maximale dosis 1200 mg/24 uur.

- Kinderen en jongeren jonger dan 18 jaar:

* Adolescenten vanaf 12 jaar (> 40 kg): 400 mg/6-8 uur. Maximale dosis 1200 mg/24 uur.

* Kinderen jonger dan 12 jaar (minder dan 40 kg): gebruik presentaties die zijn aangepast aan deze leeftijd.

- Ouderen: mogelijk is een dosisverlaging nodig.

Toediening met voedsel : toedienen samen met voedsel.

Behandelingsduur : raadpleeg uw arts en/of apotheker als de symptomen verergeren of langer dan 5 dagen (pijn) of 3 dagen (koorts) aanhouden.

Gemiste dosis : Neem de volgende dosis op het gebruikelijke tijdstip. Neem niet de dubbele dosis.

DOSERING BIJ LEVERINSUPFICIËNTIE

- Milde tot matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse A en B): gebruik met voorzichtigheid en bij de laagst mogelijke dosering.

- Ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse C): gecontra-indiceerd.

DOSERING BIJ NIERINSUPFICIËNTIE

- Bij lichte tot matige nierfunctiestoornis (CLcr 30-90 ml/min): wees voorzichtig en gebruik de laagst mogelijke dosis.

- Ernstige nierinsufficiëntie (CLcr < 30 ml/min): gecontra-indiceerd.

VOORZORGSMAATREGELEN

[NIERENINSUPFICIËNTIE]. Ibuprofen wordt via de urine uitgescheiden, waardoor bij nierinsufficiëntie accumulatie kan optreden, met een risico op toxiciteit. Bovendien kan het leiden tot een verminderde nierdoorbloeding met reversibel acuut nierfalen als gevolg van de remming van de synthese van vaatverwijdende prostaglandinen. Bij langdurige behandeling zijn zelfs gevallen van nefrotisch syndroom en acute interstitiële nefritis gemeld. Bij patiënten met milde tot matige nierinsufficiëntie (creatinineklaring tussen 30-90 ml/min) wordt aanbevolen de behandeling te starten met een lagere dosis dan bij patiënten met een normale nierfunctie, onder nauwlettende controle van de patiënt. Gebruik bij ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 30 ml/min) is gecontra-indiceerd (zie Contra-indicaties).

- [LEVERINSUPFICIËNTIE]. Vanwege het metabolisme in de lever kunnen accumulatie en toxiciteit optreden bij leverinsufficiëntie. Bij patiënten met lichte tot matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh klasse A of B) wordt aanbevolen de behandeling te starten met een lagere dosis dan bij patiënten met een normale leverfunctie, onder nauwlettende controle van de patiënt. Gebruik bij ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh klasse C) is gecontra-indiceerd (zie Contra-indicaties).

- Voorgeschiedenis van maagzweren. Het gebruik van NSAID's, waaronder ibuprofen, heeft geleid tot gevallen van maag- en twaalfvingerdarmzweren, evenals bloedingen en perforaties, die fataal kunnen zijn. Het risico op een maagzweer is verhoogd bij hoge doseringen of langdurig gebruik, bij patiënten met een voorgeschiedenis van maagzweren, vooral als ze al eerder een maagbloeding of perforatie hebben gehad, en bij ouderen.

Over het algemeen is het raadzaam om NSAID's met voedsel in te nemen om maagschade te beperken. Bovendien wordt bij risicogroepen aanbevolen om met de laagst mogelijke dosis te beginnen en deze, indien mogelijk, te combineren met een maagzweerremmend middel (H2-antagonisten of protonpompremmers).

Deze patiënten, evenals patiënten die behandeld worden met medicijnen die bloedingen kunnen bevorderen, zoals orale anticoagulantia of plaatjesremmers, moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden.

Als er symptomen van een actieve maagzweer of gastro-intestinale bloeding optreden, moet de behandeling worden gestaakt. Evenzo mag ibuprofen niet worden gestart bij personen met een actieve maagzweer (zie Contra-indicaties).

- [ONTSTEKING VAN DE DARM]. NSAID's kunnen symptomatische opflakkeringen van aandoeningen zoals de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa uitlokken. Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik ervan, en het gebruik ervan moet worden vermeden bij actieve ziekte (zie Contra-indicaties).

- Cardiovasculaire effecten. NSAID's kunnen vochtretentie veroorzaken (vooral bij langdurig gebruik) door de remming van de synthese van vaatverwijdende prostaglandinen, wat kan leiden tot het ontstaan ​​of de verergering van [hoge bloeddruk], met name in gevallen waarin er geen eerdere behandeling is geweest of waarin de behandeling de aandoening niet onder controle heeft kunnen krijgen.

Bovendien is de toediening van hoge doses ibuprofen (≥ 2400 mg/24 uur) in verband gebracht met een verhoogd risico op arteriële trombose, vergelijkbaar met dat van specifieke COX-2-remmers in therapeutische doses. Daarom wordt aangeraden het gebruik van deze doses te vermijden bij patiënten met matig tot ernstig hartfalen (NYHA-klassen II-IV), ischemische hartziekte, perifere vaatziekte, beroerte of cerebrale ischemie.

Voordat met een langdurige behandeling met ibuprofen wordt begonnen, en met name als hoge doses nodig zijn, is het raadzaam om andere cardiovasculaire risicofactoren zoals [dyslipidemie], [diabetes] of [roken] te evalueren.

Het gebruik van verlaagde doses ibuprofen (1200 mg/24 uur) gedurende een beperkte periode lijkt niet dezelfde cardiovasculaire risico's met zich mee te brengen. Net als bij andere NSAID's is het algemene advies daarom om het middel te gebruiken in de laagste dosis die de symptomen onder controle houdt en gedurende een zo kort mogelijke periode.

Er zijn gevallen van het Kounis-syndroom gemeld bij patiënten die met ibuprofen werden behandeld. Dit syndroom wordt gedefinieerd als cardiovasculaire symptomen als gevolg van een allergische of overgevoeligheidsreactie, gepaard gaande met vernauwing van de kransslagaders, die kan leiden tot een hartinfarct.

- Huidreacties. Het gebruik van NSAID's kan zeer zeldzame, maar potentieel fatale ernstige bijwerkingen veroorzaken, zoals exfoliatieve dermatitis, toxische epidermale necrolyse of het Stevens-Johnson-syndroom. Deze bijwerkingen treden meestal al vroeg op, binnen de eerste maand van de behandeling. Als symptomen van overgevoeligheid, slijmvliesbeschadigingen of roodheid van de huid worden waargenomen, moet de behandeling worden stopgezet.

- Chronische astma. Overgevoeligheidsreacties met bronchospasmen komen vooral bij deze patiënten vaak voor, daarom is uiterste voorzichtigheid geboden. Als de ademhalingsfunctie verslechtert, moet de behandeling worden stopgezet.

- [ASEPTISCHE MENINGITIS]. Er zijn zeldzame gevallen van aseptische meningitis gemeld bij patiënten die met NSAID's werden behandeld, waarschijnlijk als gevolg van een overgevoeligheidsreactie, hoewel er geen kruisallergie tussen NSAID's is vastgesteld. Het komt vaker voor bij patiënten met [SYSTEMISCHE LUPUS ERYTHEMATOSUS] en andere [COLLAGENOSEN], hoewel het ook is gemeld bij sommige patiënten zonder deze aandoeningen. Bij patiënten die met NSAID's worden behandeld en symptomen van meningitis ontwikkelen, moet de mogelijkheid van aseptische meningitis worden overwogen.

Ibuprofenlysine is gecontra-indiceerd bij infectie of vermoedelijke infectie bij premature baby's.

VOORZORGSMAATREGELEN MET BETREKKING TOT HULPMIDDELEN

Dit geneesmiddel bevat cochenillerood als hulpstof. Het kan allergische reacties veroorzaken, waaronder astma, met name bij patiënten met een salicylaatallergie.

BIJWERKINGEN

Bij een dosering van 3200 mg/dag komen bijwerkingen vaker voor.

- Gastro-intestinaal: (>10%): [DYSPEPSIE], [DIARREE]. (1-10%): [MISSCHIJN], [BRAKEN], [BUIKPIJN]. (0,1-1%): [GASTRO-INTESTINALE BLOEDING], [MAAGZWEER], [DUODENUMZWEER], [AFTULAAN IN DE MOND]. (<0,1%): [DARMPERFORATIE], [WATULENTIE], [VERSTOPPING], [OESOFAGITIS], [OESOFAGALE OBSTRUCTIE], verergering van diverticulitis, niet-specifieke hemorragische colitis, [COLITIS ULCEROSA] of [ZIEKTE VAN CROHN], [MELENA]. Als er gastro-intestinale bloedingen optreden, kunnen deze bloedarmoede en [HEMATEMESIS] veroorzaken.

- Dermatologische/overgevoeligheid: (1-10%): [HUIDUITSLAG]. (0,1-1%): [URTICARIA], [PRURITUS], [PURPURA] (inclusief allergische purpura), [ANGIOEDEMA], [RHINITIS], [BRONCHOSPASME]. (<0,1%): [ANAPHYLAXE]. (<0,01%): [ERYTHEMA MULTIFORME], [TOXISCHE EPIDERMALE NECROLYSE], systemische lupus erythematosus, [ALOPECIE], [FOTOSENSIBILITEITSREACTIES], ernstige huidreacties zoals [STEVENS-JOHNSON SYNDROOM], [TOXISCHE EPIDERMALE NECROLYSE] (syndroom van Lyell) en allergische [VASCULITIS]; onbekende frequentie [DRESS-SYNDROOM] (waaronder huiduitslag, lymfeklierzwelling en [eosinofiele aandoening]) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP).

In de meeste gevallen waarin aseptische meningitis is gemeld in verband met ibuprofen, leed de patiënt aan een vorm van auto-immuunziekte (zoals systemische lupus erythematosus of andere collageenvasculaire aandoeningen), wat een risicofactor vormde. De symptomen zijn onder andere ernstige hoofdpijn, misselijkheid, braken, koorts, nekstijfheid en verwardheid, mogelijk als gevolg van een overgevoeligheidsreactie. Er is een verhoogde intrathecale IgG-synthese waargenomen, met de aanwezigheid van immuuncomplexen in het hersenvocht.

Anafylactische of anafylactoïde reacties treden doorgaans op bij patiënten met een voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor acetylsalicylzuur en andere niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's). Dit kan echter ook voorkomen bij patiënten die voorheen geen overgevoeligheid voor deze geneesmiddelen vertoonden.

Bij een ernstige, gegeneraliseerde overgevoeligheidsreactie kunnen zwelling van het gezicht, de tong en het strottenhoofd, bronchospasmen, astma, tachycardie, hypotensie en shock optreden.

- Centraal zenuwstelsel: (1-10%): [ASTHENIE], [VERMOEIDHEID], [HOOFDPIJN], [DUISSELIGHEID], [VERTIGO]. (0,1-1%): [SLAAPELOOSHEID], [ANGST]. (<0,1%): reactie van [PSYCHOSE], [NERVEUZHEID], [PRITABILITEIT], [DEPRESSIE], [VERWARRING] of desoriëntatie.

- Hematologisch: De bloedingstijd kan verlengd zijn. De zeldzame gevallen van hematologische aandoeningen die zijn waargenomen, betreffen [trombocytopenie], [leukopenie], [granulocytopenie], [pancytopenie], [agranulocytose], [aplastische anemie], [hemolytische anemie].

- Cardiovasculair: Patiënten met hypertensie of nierziekten lijken vatbaarder te zijn voor oedeem. Hypertensie of hartfalen kan voorkomen (vooral bij oudere patiënten). De frequentie van het Kounis-syndroom is onbekend.

- Nieren: [VERHOOGD BLOEDUREUMSTIKSTOF] en [VERHOOGD SERUMCREATININE]. In uitzonderlijke gevallen kunnen NSAID's [ACUTE NIERINSUFFICIËNTIE], [INTERSTITIËLE NEFRITIS], [GLOMERULONEFRITIS], [NECROSE VAN HET NIERMERG] of [NEFROTISCH SYNDROOM], [PROTEÏNURIE], [HYPERKALEMIE], [HYPOKALEMIE] en oedeem veroorzaken. Dit is waargenomen bij gevoelige patiënten die gedurende langere tijd hoge doses NSAID's gebruiken. Risicopatiënten zijn onder andere patiënten met hart-, nier- of leverfalen, ascites, hyperreninemie, hyperaldosteronemie, shock, sepsis, systemische lupus erythematosus, uitdroging, patiënten die behandeld worden met ACE-remmers of diuretica, en ouderen.

- Lever: In zeldzame gevallen zijn [VERHOOGDE TRANSAMINASEN], [HEPATITIS] en [GEELZUCHT] waargenomen.

- Otologisch: Zelden, [TINNITUS].

- Oogheelkundig: Zeer zelden zijn na toediening van ibuprofen optische reacties waargenomen, zoals wazig zien, verminderde gezichtsscherpte of veranderingen in de kleurwaarneming (dyschromatopsie). Deze verdwijnen spontaan. Er zijn geïsoleerde gevallen van reversibele toxische amblyopie gemeld.

- In zeer zeldzame gevallen kunnen ontstekingen die gepaard gaan met infecties verergeren.

BIJWERKINGEN IN VERBAND MET HULPSTOFFEN

Dit geneesmiddel bevat sorbitol. Dagelijkse doses van meer dan 10 g sorbitol die oraal worden ingenomen, kunnen een licht laxerend effect hebben en diarree veroorzaken.

OVERDOSIS

Symptomen: Ibuprofen kan toxische effecten veroorzaken bij doses van 80-100 mg/kg, waarbij de symptomen na ongeveer 4 uur optreden. Bij een lichte overdosis kunnen symptomen zoals buikpijn, misselijkheid en braken, hoofdpijn, slaperigheid, lethargie, nystagmus, tinnitus en ataxie voorkomen. Ernstigere symptomen zijn zeldzaam, hoewel gastro-intestinale bloedingen, hypotensie, hypothermie, metabole acidose, convulsies, nierfalen, coma, acuut respiratoir distresssyndroom (ARDS) en voorbijgaande apneu bij kinderen kunnen optreden na inname van grote hoeveelheden.

Behandeling: Er bestaat geen specifiek tegengif.

Bij lichte overdoseringen, vanaf doses tot 50 mg/kg, waarbij geen symptomatische vergiftiging wordt verwacht, zal water worden toegediend om mogelijke gastro-intestinale reacties te verminderen.

Bij ernstige overdoseringen, en indien er minder dan een uur is verstreken sinds de inname, dient de eliminatie van niet-geabsorbeerde ibuprofen te worden bevorderd door toediening van geactiveerde kool en het opwekken van braken. Het opwekken van braken is gecontra-indiceerd bij kinderen die meer dan 400 mg/kg hebben ingenomen vanwege het risico op convulsies en aspiratiepneumonie. Maagspoeling wordt alleen aanbevolen bij potentieel fatale overdoseringen.

Als er meer dan een uur is verstreken sinds de overdosis, moet symptomatische behandeling worden gestart, met name bij hypotensie, gastro-intestinale bloedingen en metabole acidose. Geforceerde diurese met alkalisering van de urine kan worden geprobeerd.

Vanwege de sterke binding aan plasmaproteïnen wordt niet verwacht dat ibuprofen door hemodialyse wordt verwijderd.