ACTIE EN MECHANISME

- Griepmedicatie.

* Paracetamol: pijnstillend en koortsverlagend, waarschijnlijk door de remming van cyclooxygenase op centraal niveau, met name COX-2, waardoor de synthese van prostaglandinen afneemt.

* Chlorfenamine: een H1-antihistaminicum en anticholinergicum. Het vermindert verkoudheidssymptomen zoals niezen, tranende ogen en een loopneus.

* Fenylefrine: alfa-1-adrenerge agonist. Veroorzaakt vasoconstrictie, waardoor neusverstopping afneemt.

SPECIALE WAARSCHUWINGEN

- Als de patiënt moeite heeft met plassen of urine ophoudt, wordt aangeraden de behandeling te staken.

Patiënten die een allergietest met allergeenextracten ondergaan, dienen de behandeling minstens 72 uur van tevoren te staken om vals-negatieve resultaten te voorkomen.

SENIOREN

Er zijn geen specifieke problemen bij ouderen beschreven die een dosisaanpassing noodzakelijk zouden maken.

Deze patiënten kunnen echter gevoeliger zijn voor de bijwerkingen van dit medicijn. Daarom wordt aangeraden het met voorzichtigheid te gebruiken en met name te letten op het optreden van anticholinerge effecten.

PATIËNTENADVIES

- Vermijd het drinken van alcohol tijdens de behandeling.

Overschrijd de aanbevolen dosis niet. Het gelijktijdig innemen van andere geneesmiddelen met paracetamol kan leiden tot zeer ernstige vergiftiging.

Raadpleeg uw arts en/of apotheker als de pijn na 5 dagen behandeling aanhoudt, de koorts langer dan 3 dagen aanhoudt, of als de symptomen verergeren of er nieuwe symptomen optreden.

- Vermijd autorijden of activiteiten die uw aandacht vereisen totdat u zeker weet dat de behandeling geen negatieve gevolgen voor u heeft.

- Informeer uw arts en/of apotheker als u allergietesten gaat ondergaan.

- Informeer uw arts en/of apotheker als u een van deze symptomen ervaart:

* Droge mond, visuele stoornissen, constipatie of moeite met plassen.

CONTRA-INDICATIES

- Overgevoeligheid voor een van de bestanddelen van het geneesmiddel, inclusief [PARACETAMOLALLERGIE]. Kruisovergevoeligheidsreacties kunnen optreden tussen verschillende antihistaminica.

- Aandoeningen die door dit medicijn kunnen worden verergerd, zoals [HOGE DRUK], [FEOCYTOOM], [HYPERTHYREOÏDIE], [ISCHEMISCHE HARTZIEKTE], [TACHYCARDIE], [GLAUCOOM] of [DIABETES].

- Ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 30 ml/min) of ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh klasse C).

- [PORPHYRIE]. H1-antihistaminica zijn in verband gebracht met het ontstaan ​​van porfyrie-aanvallen, daarom worden ze niet als veilig beschouwd bij deze patiënten.

- Patiënten die in de afgelopen 14 dagen een behandeling met een MAO-remmer hebben ondergaan (zie Interacties; antidepressiva).

- Behandeling met bètablokkers of andere sympathicomimetica.

EFFECTEN OP HET RIJDEN

Het kan aanzienlijke sedatie veroorzaken vanwege de aanwezigheid van chloorfenamine. Patiënten moeten het bedienen van gevaarlijke machines, waaronder auto's, vermijden totdat ze er redelijkerwijs zeker van zijn dat het medicijn geen nadelige effecten op hen heeft.

ZWANGERSCHAP

FDA-categorie:

- Paracetamol: B.

- Chlorfenamine: C.

- Fenylefrine: C.

Veiligheid voor dieren: Fenylefrine werd in verband gebracht met een verhoogde foetale sterfte en vroeggeboorte bij konijnen, en met een verminderde bloedtoevoer naar de baarmoeder bij schapen.

Uit dierstudies met paracetamol zijn geen gevallen van misvormingen of foetotoxische effecten gebleken.

Veiligheid bij mensen: Er zijn geen adequate en goed gecontroleerde studies bij mensen. Toediening is alleen aanvaardbaar als er geen veiligere therapeutische alternatieven zijn en de voordelen opwegen tegen de potentiële risico's.

Effecten op de vruchtbaarheid: er zijn geen specifieke studies bij mensen uitgevoerd.

INDICATIES

- Symptomatische behandeling van [verkoudheid] of [griep] met lichte tot matige pijn, koorts, neusverstopping en afscheiding bij volwassenen en adolescenten van 15 jaar en ouder.

INTERACTIES

- Ethylalcohol. Ethylalcohol kan de kalmerende werking van dit geneesmiddel versterken. Bovendien kan het nuttigen van alcoholische dranken in combinatie met paracetamol leverschade veroorzaken. Het wordt aanbevolen om alcoholgebruik tijdens de behandeling te vermijden. Bij chronische alcoholisten mag niet meer dan 2 g paracetamol per 24 uur worden toegediend.

- Alfablokkers (ergotaminen voor migraine, oxytocine). Gelijktijdig gebruik wordt afgeraden omdat dit de vaatvernauwende effecten kan versterken. Alfablokkers die worden gebruikt voor hypertensie of benigne prostaatvergroting kunnen, omdat ze geen bèta-receptoren blokkeren, een verhoogd risico op hypotensie en tachycardie veroorzaken.

- Inhalatieanesthetica (halothaan). Kan het risico op hartritmestoornissen verhogen.

- Orale anticoagulantia. In zeer zeldzame gevallen, meestal bij hoge doseringen, kan het anticoagulerende effect versterkt worden doordat paracetamol de hepatische synthese van stollingsfactoren remt. Het wordt aanbevolen de laagste dosis toe te dienen, gedurende een zo kort mogelijke behandelingsduur, en de INR te controleren.

- Anticholinergica (medicijnen tegen de ziekte van Parkinson, tricyclische antidepressiva, MAO-remmers, neuroleptica). Chlorfenamine kan de anticholinerge effecten versterken, daarom moet deze combinatie worden vermeden.

- Orale anticonceptiva. Deze kunnen de plasmaklaring van paracetamol verhogen, waardoor de werking ervan afneemt.

- Tricyclische antidepressiva (amitriptyline, amoxapine, clomipramine, desipramine, doxepin, maprotiline). Gelijktijdig gebruik hiervan kan de bloeddrukverhogende effecten van fenylefrine versterken.

- Antihypertensiva (bètablokkers, diuretica, guanethidine, methyldopa). Fenylefrine kan de antihypertensieve werking tegengaan en zelfs tot hypertensieve crises leiden; daarom wordt bloeddrukcontrole aanbevolen. Propranolol kan de afbraak van paracetamol remmen, wat tot toxische effecten kan leiden.

- Atropine. Blokkeert reflexbradycardie veroorzaakt door fenylefrine en verhoogt de bloeddrukverhogende reactie op fenylefrine.

- Geactiveerde kool. Het kan paracetamol adsorberen, waardoor de opname en farmacologische werking ervan afnemen.

- Chloramfenicol. De toxiciteit van chloramfenicol zou versterkt kunnen worden, waarschijnlijk door remming van het metabolisme ervan.

- Digitalis. Het risico op hartritmestoornissen in verband met fenylefrine kan verhoogd zijn.

- Diuretica die hypokaliëmie kunnen veroorzaken (furosemide). Hypokaliëmie kan verergeren en de arteriële gevoeligheid voor vasopressoren zoals fenylefrine kan afnemen.

- Zenuwstelselstimulerende middelen (amfetaminen, cocaïne, xanthines). De stimulatie van het zenuwstelsel kan worden versterkt, wat kan leiden tot intense opwinding.

- Schildklierhormonen. Er kan een versterking van de effecten van beide geneesmiddelen optreden, met een risico op hoge bloeddruk en coronaire hartinsufficiëntie.

- MAO-remmers. MAO-remmers kunnen de effecten van fenylefrine versterken door de afbraak van noradrenaline te remmen, waardoor het risico op hypertensieve crises en andere hartproblemen toeneemt. Het wordt aanbevolen dit medicijn niet toe te dienen aan patiënten die de afgelopen 14 dagen met MAO-remmers zijn behandeld.

- Enzyminductoren. Geneesmiddelen zoals barbituraten, carbamazepine, hydantoïne, isoniazide, rifampicine of sulfinpyrazon kunnen de stofwisseling van paracetamol beïnvloeden, waardoor de werking ervan afneemt en het risico op levertoxiciteit toeneemt.

- Lamotrigine. Paracetamol kan de serumconcentratie van lamotrigine verlagen, waardoor het therapeutische effect afneemt.

- Levodopa. Toediening van levodopa samen met sympathicomimetica verhoogt het risico op hartritmestoornissen, waardoor een verlaging van de dosis van de adrenerge agonist noodzakelijk kan zijn.

- Metoclopramide en domperidon. Deze middelen verhogen de absorptie van paracetamol in de dunne darm, doordat ze de maaglediging beïnvloeden.

- Probenecid. Verhoogt de plasmahalfwaardetijd van paracetamol door de afbraak en uitscheiding via de urine van de metabolieten te verminderen.

- Ionwisselingsharsen (cholestyramine). Verminderde absorptie van paracetamol, met mogelijke remming van het effect, als gevolg van binding van paracetamol in de darmen.

- Nitraten. Fenylefrine kan de anti-angineuze werking van nitraten tegengaan, daarom moet deze combinatie worden vermeden.

- Kalmeringsmiddelen (opioïde analgetica, barbituraten, benzodiazepinen, antipsychotica). De kalmerende werking kan worden versterkt.

- Sympathicomimetica. Er kan een toename van bijwerkingen optreden, zowel van het zenuwstelsel als van het hart- en vaatstelsel.

- Zidovudine. Hoewel bij enkele patiënten een mogelijke versterking van de toxiciteit van zidovudine (neutropenie, hepatotoxiciteit) is beschreven, lijkt er geen kinetische interactie tussen de twee geneesmiddelen te bestaan.

LACTATIE

Uitscheiding in melk:

- Paracetamol: kleine hoeveelheden (vergelijkbaar met de hoeveelheid die de moeder inneemt).

- Chlorfenamine: onbekend. Andere antihistaminica wel.

- Fenylefrine: beperkte uitscheiding en verminderde orale biologische beschikbaarheid.

De gevolgen voor de baby zijn onbekend. Het wordt afgeraden om het middel toe te dienen tijdens de borstvoeding.

KINDEREN

Het kan bij adolescenten vanaf 15 jaar in dezelfde dosering worden gebruikt als bij volwassenen.

Het gebruik ervan wordt afgeraden bij kinderen en adolescenten jonger dan 15 jaar, omdat de dosering van paracetamol niet is afgestemd op deze leeftijd.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

- Zakjes: los de inhoud van het zakje op in een half glas vloeistof, bij voorkeur water.

Inname met of zonder voedsel: kan met of zonder voedsel worden ingenomen.

POSOLOGIE

- Volwassenen en jongeren ouder dan 15 jaar: 1 zakje per 6-8 uur. Maximale dosis: 4 zakjes per 24 uur.

- Kinderen jonger dan 15 jaar: niet aanbevolen omdat het paracetamolgehalte niet is afgestemd op deze leeftijdsgroep.

- Ouderen: er zijn geen specifieke doseringsaanbevelingen gedaan. Gebruik met voorzichtigheid.

Behandelingsduur: Raadpleeg uw arts en/of apotheker als de symptomen langer dan 3 dagen (koorts) of 5 dagen (pijn en andere symptomen) aanhouden, of als er nieuwe symptomen optreden. Stop de behandeling zodra de symptomen verdwijnen.

Gemiste dosis: Neem de gemiste dosis zo snel mogelijk in, tenzij het bijna tijd is voor de volgende dosis. Neem de volgende dosis op het gebruikelijke tijdstip. Neem geen dubbele dosis.

DOSERING BIJ LEVERINSUPFICIËNTIE

- Milde tot matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse A en B): maximale dosis 3 zakjes/24 uur, met een minimale interval van 8 uur tussen de doses.

- Ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse C): gecontra-indiceerd.

DOSERING BIJ NIERINSUPFICIËNTIE

Het wordt afgeraden omdat het paracetamolgehalte de aanbevolen dosis voor deze patiënten overschrijdt.

VOORZORGSMAATREGELEN

- [NIERENINSUPFICIËNTIE]. Over het algemeen wordt gebruik afgeraden bij patiënten met nierinsufficiëntie, omdat een dosisaanpassing nodig is die met dit geneesmiddel niet mogelijk is (zie Dosering bij nierinsufficiëntie voor meer informatie).

- [LEVERTOXICITEIT]. Paracetamol is in verband gebracht met levertoxiciteit bij gebruik in hoge doses (> 4 g/24 uur) of gedurende langere perioden.

Overweeg het gebruik ervan in gevallen van [leverfalen], [hepatitis] of [levercirrose], evenals bij patiënten met andere risico's op leverschade, zoals [chronisch alcoholisme], [hypovolemie], [uitdroging] of [ondervoeding] met lage glutathionspiegels, of behandeld met andere hepatotoxische geneesmiddelen.

De dosis paracetamol mag over het algemeen niet meer dan 3 g/24 uur bedragen.

Vermijd het gebruik van andere medicijnen die paracetamol bevatten, en drink geen alcoholische dranken tijdens de behandeling.

- [SALICYLAATALLERGIE]. Patiënten met een allergie voor acetylsalicylzuur ervaren doorgaans geen kruisovergevoeligheidsreacties met paracetamol, maar er zijn gevallen van milde bronchospasmen gemeld. Voorzichtigheid is daarom geboden bij [ASTMA].

- Patiënten met pathologieën die kunnen worden verergerd door anticholinerge of sympathicomimetische effecten, zoals [VERSTOPPING], [DARMVERSTOPPING], [HIATAL HERNIA], [GASTRO-OESOFAGEALE REFLUXZIEKTE], vernauwende [MAAGZWEER], [COLITIS URCLERATIVE], [HARTFALEN], [ATHEROSLERIE], [PERIFERE ARTERIOPATHIE], [ANEURISME], [PROSTAATVERGROTING] of andere oorzaken van [URINAIRE RETENTIE].

- Huidtesten voor overgevoeligheid voor allergene extracten. Door hun antihistaminische werking kunnen deze extracten vals-negatieve resultaten opleveren bij diagnostische testen. Het wordt aanbevolen om het gebruik ervan ten minste 72 uur vóór de test te staken.

- Situaties die de lichaamstemperatuur kunnen verhogen. Anticholinerge geneesmiddelen kunnen het thermoregulerend vermogen van het lichaam verstoren, waardoor het risico op een hitteberoerte mogelijk toeneemt bij patiënten die worden blootgesteld aan extreme hitte, met name ouderen, mensen die intensief sporten in ongeschikte kleding of op ongepaste tijdstippen, of mensen die worden behandeld met geneesmiddelen zoals diuretica of andere middelen die uitdroging bevorderen.

VOORZORGSMAATREGELEN MET BETREKKING TOT HULPMIDDELEN

Dit geneesmiddel bevat natriumzouten. Raadpleeg de samenstelling voor het exacte natriumgehalte. Orale en parenterale toedieningsvormen met een natriumgehalte van meer dan 1 mmol (23 mg) per maximale dagelijkse dosis dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een verminderde nierfunctie of bij patiënten die een natriumarm dieet volgen.

BIJWERKINGEN

Bijwerkingen worden beschreven aan de hand van elk frequentie-interval en worden als zeer vaak (>10%), vaak (1-10%), soms (0,1-1%), zelden (0,01-0,1%), zeer zelden (<0,01%) of van onbekende frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens) beschouwd.

Paracetamol RAM:

- Lever: zeldzaam [VERHOOGDE TRANSAMINASEN], [VERHOOGDE ALKALISCHE FOSFATASE], [HYPERBILIRUBINEMIE]; zeer zeldzaam [HEPATOTOXICITEIT], met [GEELZUCHT].

- Cardiovasculair: zeldzaam [HYPOTENSIE].

- Neurologisch/psychologisch: [DUIZELENDHEID], [DESORIËNTATIE], [OPWINDING].

- Genito-urinair: zeer zeldzame nierafwijkingen zoals troebele urine en nieraandoeningen; frequentie onbekend [VERHOOGD SERUMCREATININE], verhoogde ammoniakspiegels, [VERHOOGD BUÏNESTIKSTOF].

- Allergisch: zeer zeldzame [OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES], met symptomen variërend van [EXANTHEMATE UITSLAG] en [URTICARIA] tot [ANAPHOLAXIS].

- Hematologisch: zeer zeldzaam [trombocytopenie], [agranulocytose], [leukopenie], [neutropenie], [hemolytische anemie], [methemoglobinemie]. De protrombinetijd kan verlengd zijn, hoewel dit niet significant lijkt te zijn.

- Metabolisme: zeer zeldzaam [HYPOGLYCEMIE]; frequentie onbekend [VERHOOGDE LACTAATDEHYDROGENASE].

- Algemeen: zeldzaam [ALGEMEEN ONGEMAK].

Bijwerkingen van chloorfenamine:

- Spijsvertering: frequentie onbekend [misselijkheid], [braken], [diarree], [verstopping], [buikpijn], [droge mond].

- Leveraandoeningen: frequentie onbekend [HEPATITIS], [CHOLESTASIS].

- Cardiovasculair: frequentie onbekend [HARTKLOPPEN], [HYPOTENSIE], [HOGE BLOEDDRUK].

- Neurologisch/psychologisch: frequentie onbekend [VERMOEIEND], [DUISSELIGHEID], gezichts [DYSKINESIËNIE], [ATAXIE], [TREMOR], [PARESTHESIE], [DYSGEUSIE], [PAROSMIE].

Bij kinderen en ouderen kunnen paradoxale reacties van opwinding optreden, met [AGITATIE], [SLAAPELOOSHEID], [NERVEUSHEID], [DELIRIUM], [CONVULSIES].

- Ademhaling: onbekende frequentie [DROOGHEID VAN DE NEUS] of keel, [KEELPIJN], verdikking van het slijm, [DRUK OP DE BORST], [PIEPENDE ADEMHALING].

- Urinewegen: onbekende frequentie [urineretentie] of moeilijkheden met urineren, [seksuele impotentie], vroege menstruatie.

- Dermatologisch: frequentie onbekend [HYPERHIDROSE].

- Allergisch: frequentie onbekend [OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES], met symptomen zoals [HOEST], [SPIJSVERMOEIDHEID], [HARTVERTRAGING], [URTICARIE], gezichts- [OEDEEM] of [ANGIOEDEEM], [SPNEUSVERMOEIDHEID], [VERMOEIDHEID]. Ook [LICHTOVERGEVOELIGHEIDSREACTIES].

- Bewegingsapparaat: frequentie onbekend [MYASTHENIA].

- Oogheelkundig: frequentie onbekend [WATERIG ZICHT], [DIPLOPIE].

- Otisch: frequentie onbekend [TINNITUS], [LABYRINTHITIS].

- Hematologisch: frequentie onbekend [AGRANULOCYTOSE], [LEUKOPENIE], [APLASTISCHE ANEMIE], [TROMBOCYTOPENIE], [BLOEDINGEN].

- Metabolisme: frequentie onbekend [ANOREXIE].

- Algemeen: onbekende frequentie [VERMOEIDHEID], [OEDEEM].

Bijwerkingen van fenylefrine:

- Spijsvertering: frequentie onbekend [braken], [overmatige speekselproductie].

- Cardiovasculair: frequentie onbekend [HYPERTENSIE], [HYPOTENSIE], [BLOZEN], [BRADYCARDIE], [TACHYCARDIE], [ANGINA], [HARTKLOPPEN], [HARTSTILSTAND].

- Neurologisch/psychologisch: frequentie onbekend [HOOFDPIJN], [HERSENBLOEDING], [DUISSELIGHEID], [BLUNDERHEID].

- Ademhaling: frequentie onbekend [DYSPNEA], [LONGOEDEEM].

- Urinewegen: frequentie onbekend [HEITIGE MICTIE], [URINE-RETENTIE].

- Dermatologisch: frequentie onbekend [HYPERHIDROSE], [PARESTHESIE].

- Metabolisme: frequentie onbekend [HYPERGLYCEMIE], [HYPOGLYCEMIE].

- Algemeen: onbekende frequentie, gevoel van kou op de huid.

OVERDOSIS

Symptomen: Een overdosis met producten die paracetamol bevatten is een zeer ernstige en potentieel fatale vergiftiging. Symptomen verschijnen mogelijk niet onmiddellijk en kunnen tot drie dagen duren voordat ze zich ontwikkelen. Deze symptomen kunnen bestaan ​​uit verwardheid, opwinding met rusteloosheid, nervositeit en prikkelbaarheid, duizeligheid, misselijkheid en braken, verlies van eetlust en leverschade. Levertoxiciteit manifesteert zich meestal na 48-72 uur met misselijkheid, braken, gebrek aan eetlust, malaise, overmatig zweten, geelzucht, buikpijn, diarree en leverfalen.

Bij kinderen kunnen ook slaperigheid en loopstoornissen optreden.

In de ernstigste gevallen kan de patiënt overlijden aan levernecrose of acuut nierfalen.

De minimale toxische dosis paracetamol is 6 g bij volwassenen en 100 mg/kg bij kinderen. Doses van meer dan 20-25 g paracetamol kunnen dodelijk zijn.

Naast de symptomen van een paracetamoloverdosis kunnen ook symptomen van een chloorfenamineoverdosis (diepe sedatie, anticholinerge verschijnselen) en een fenylefrineoverdosis (prikkelbaarheid, convulsies, tachycardie, hoge bloeddruk) optreden.

Behandeling: In geval van een overdosis dient u onmiddellijk medische hulp in te roepen, aangezien paracetamolvergiftiging fataal kan zijn, zelfs als er geen symptomen optreden. Vroegtijdige herkenning van een paracetamoloverdosis is vooral belangrijk bij kinderen vanwege de ernst van de aandoening en de beschikbaarheid van behandelingsmogelijkheden.

In elk geval zal in eerste instantie een maagspoeling en aspiratie van de maaginhoud worden uitgevoerd, bij voorkeur binnen vier uur na inname. Toediening van actieve kool kan de geabsorbeerde hoeveelheid verminderen.

Er bestaat een specifiek tegengif voor paracetamolvergiftiging: N-acetylcysteïne. Het wordt aanbevolen om een ​​dosis van 300 mg/kg N-acetylcysteïne toe te dienen, overeenkomend met 1,5 ml/kg van een 20% waterige oplossing met een pH van 6,5, intraveneus gedurende een periode van 20 uur en 15 minuten, volgens het volgende schema:

- Volwassenen. Een initiële oplaaddosis van 150 mg/kg (0,75 ml/kg van een 20%-oplossing) wordt toegediend door middel van een langzame intraveneuze injectie gedurende 15 minuten, hetzij direct, hetzij verdund in 200 ml 5% dextrose.

Vervolgens wordt een onderhoudsdosis van 50 mg/kg (0,25 ml/kg van een 20%-oplossing) in 500 ml 5% dextrose toegediend via een langzame intraveneuze infusie gedurende 4 uur.

Ten slotte wordt 100 mg/kg (0,50 ml/kg van een 20% oplossing) toegediend in 1000 ml 5% dextrose door middel van een langzame intraveneuze infusie gedurende 20 uur.

- Kinderen. Dezelfde hoeveelheden per gewichtseenheid worden toegediend als bij volwassenen, maar de hoeveelheid dextrose moet worden aangepast aan de leeftijd en het gewicht van het kind om vaatverstopping te voorkomen.

Het tegengif is het meest effectief als het binnen 8 uur na inname wordt toegediend. De effectiviteit neemt daarna geleidelijk af en is na 15 uur niet meer werkzaam.

De toediening van 20% N-acetylcysteïne kan worden gestaakt wanneer de paracetamolspiegel in het bloed lager is dan 200 mcg/ml.

Naast het toedienen van het tegengif zal symptomatische behandeling worden gestart, waarbij de patiënt onder klinisch toezicht zal blijven.

In geval van hepatotoxiciteit is het raadzaam een ​​leverfunctietest uit te voeren en deze test elke 24 uur te herhalen.