Werking en mechanisme

Niet-absorbeerbaar antacidum. Aluminium- en magnesiumderivaat. Het werkt door zoutzuur in de maag te neutraliseren, de pH-waarde van de maag te verhogen en zo de vorming en activiteit van pepsine te verminderen. Daarnaast adsorbeert het gevormde pepsine en adsorbeert en neutraliseert het galzuren wanneer deze terugvloeien in de maag.

Farmacokinetiek

- Absorptie: De absorptie van aluminium- en magnesiumkationen is minimaal bij een standaarddosis antacidum. Alleen het deel dat overeenkomt met de gevormde oplosbare verbindingen, waarvan het overschot niet in de darmen is neergeslagen, wordt geabsorbeerd.

- Uitscheiding: Niet-geabsorbeerd magnesium en aluminium worden grotendeels via de ontlasting uitgescheiden als onoplosbare zouten. Het geabsorbeerde deel (minimaal) wordt via de urine uitgescheiden.


- Nierinsufficiëntie: Bij nierinsufficiëntie kan de uitscheiding van magnesium en aluminium afnemen, met het risico op hypermagnesemie en hypofosfatemie.

Instructies

- Symptomatische behandeling van processen die gepaard gaan met [maagzuurhyperaciditeit], zoals [gastrititis], [dyspepsie], [maagzweer], [gastro-oesofageale refluxziekte] of [hiatale hernia].

Posologie

- Volwassenen, oraal:
* Kauwtabletten: 2 tabletten (1 g)/8 uur.
* Orale suspensie: 7,5 ml (1 g)/8 uur.
* Enveloppen: 1 envelop (1,5 g)/8 uur.
Bij voorkeur 0,5-1 uur na de maaltijd toedienen. In sommige gevallen kan een extra dosis voor het slapengaan nodig zijn. Maximale dosis 8 g/24 uur.

- Kinderen en jongeren onder de 18 jaar, mondeling:
* Adolescenten ouder dan 12 jaar: hetzelfde als volwassenen.
* Kinderen van 6-12 jaar: de helft van de dosis voor volwassenen.
* Kinderen jonger dan 6 jaar: De veiligheid en werkzaamheid zijn niet onderzocht.

- Ouderen, oraal: hetzelfde als volwassenen.
Gemiste dosis: Neem de gemiste dosis zo snel mogelijk in als het niet lang geleden is. Wacht anders tot uw volgende geplande dosis of neem deze eerder in als de symptomen hinderlijk zijn. Verdubbel de dosis niet bij uw volgende geplande dosis.

Richtlijnen voor een correcte administratie

- Kauwtabletten: kauwen of in de mond laten oplossen.

- Orale suspensie: Schud de fles krachtig voor gebruik. De suspensie kan direct of in een half glas water worden ingenomen.

- Zakjes met orale suspensie: Druk vóór het openen een aantal keer op het zakje. De suspensie kan direct of in een half glas water worden ingenomen.

Contra-indicaties

- Overgevoeligheid voor een van de bestanddelen van het geneesmiddel.

- Situaties waarin de passage van het maag-darmkanaal moeilijk of belemmerd is, zoals een darmobstructie, ileus of fecale impactie. Door de laxerende werking van magnesium en de samentrekkende werking van aluminium kan de obstructie verergeren.

- [BUIKPIJN] van onbekende oorzaak. Bij patiënten met buikpijn mag niet gestart worden met een geneesmiddel dat de darmpassage kan beïnvloeden, totdat de oorzaak is vastgesteld. Dit kan namelijk de symptomen van een ernstiger aandoening maskeren.

- Aandoeningen waarbij een verhoogde darmperistaltiek gevaarlijk is, zoals blindedarmontsteking of een darmperforatie. Het gebruik van geneesmiddelen met een mogelijk laxerende werking kan de aandoening verergeren.

- [CHRONISCHE DIARREE]. Antacida die magnesium bevatten, kunnen diarree veroorzaken.

Voorzorgsmaatregelen

[NIERENINSUPFICIËNTIE]. Bij nierinsufficiëntie kan aluminium zich in het lichaam ophopen, wat mogelijk kan leiden tot osteomalacie, osteodystrofie of encefalopathie. Door het magnesiumgehalte van almagaat kan ook hypermagnesemie optreden.
[MAAG-DARMBLOEDING].
[HYPOFOSFATEMIE]. Door het aluminiumgehalte van dit geneesmiddel kan een verminderde fosfaatabsorptie optreden, met een risico op hypofosfatemie. Dit uit zich in anorexia, malaise en spierzwakte en komt vooral voor bij patiënten met een fosfaatarm dieet, diarree, malabsorptie of een niertransplantatie. Tweemaandelijkse controle van de serumfosfaatspiegel wordt aanbevolen, met name bij patiënten die hemodialyse ondergaan.
[HYPERMAGNESEMIE]. Bij langdurig gebruik van almagaat kan een ophoping van magnesium optreden.

Advies aan de patiënt

Het mag niet worden gebruikt door patiënten met darmobstructies.

- Bij gebruik als maagzuurremmer wordt aanbevolen dit medicijn na de maaltijd of bij ongemak in te nemen.

- Schud de fles (met de suspensie) krachtig voor gebruik.

- Tabletten en softgels moeten goed worden gekauwd alvorens ze door te slikken. Drink daarna een glas water.

- Niet innemen met melk.

- Als dit preparaat wordt gebruikt om spijsverteringsproblemen te verlichten, mag het niet langer dan twee weken worden ingenomen zonder toestemming van een arts.

Het is raadzaam om symptomen zoals verlies van eetlust, zwakte of onverklaarbare algehele malaise, evenals symptomen die wijzen op bloedingen, zoals zwarte ontlasting, onmiddellijk te melden.

Speciale waarschuwingen

- Monitoring: Tijdens langdurige behandeling wordt periodieke controle van de fosfaat- en calciumspiegel aanbevolen. Hypofosfatemie kan de serumcalciumspiegel verhogen.

Het is belangrijk om te letten op mogelijke tekenen van hypofosfatemie (anorexia, spierzwakte en algehele malaise).

Interacties

- Noodanticonceptie op basis van ulipristalacetaat: Een verhoogde pH-waarde in de maag kan de plasmaconcentratie van het anticonceptiemiddel verlagen, waardoor de effectiviteit ervan afneemt. Gelijktijdig gebruik wordt afgeraden.

- NSAID's (flufenaminezuur of mefenaminezuur, indomethacine): er zijn studies met sommige antacida (algeldraat, magnesiumoxide, calciumcarbonaat) waarbij een verminderde absorptie is waargenomen.

- Maagzweerremmers (cimetidine, famotidine, ranitidine): studies hebben een mogelijke daling van hun serumspiegel aangetoond, als gevolg van een verminderde absorptie.

- Atorvastatine: er zijn studies die een mogelijke afname van de absorptie ervan hebben aangetoond.

- Bètablokkers (atenolol): studies hebben aangetoond dat de absorptie afneemt als gevolg van een verminderde oplosbaarheid van de bètablokker. Daarom wordt aanbevolen de toediening ervan te spreiden.

- Chlorpromazine: sommige studies hebben een mogelijke afname van de absorptie ervan aangetoond.

- Digitalis (digoxine, digitoxine): uit onderzoek met sommige antacida (algeldraat, magnesiumhydroxide) is gebleken dat de absorptie van digitalis afneemt. Daarom wordt aangeraden om de toediening ervan met een tussenpoos van 2 of 3 uur te spreiden.

- Eltrombopag: mogelijke vermindering van de absorptie van eltrombopag door de vorming van onoplosbare chelaten met meerwaardige kationen. Dien eltrombopag ten minste 4 uur vóór of na dit geneesmiddel toe.

- Erlotinib: mogelijke verlaging van de erlotinibspiegel door verminderde absorptie. Antacida verhogen de pH in de maag, wat de oplosbaarheid, absorptie en therapeutische werking van erlotinib kan verminderen. Het wordt aanbevolen om antacida ten minste 4 uur vóór of 2 uur na de dagelijkse dosis van het antineoplastisch middel in te nemen.

- Fosinopril: er is een onderzoek dat een mogelijke vermindering van de absorptie beschrijft.

- Gabapentine: Er is een daling van de gabapentinespiegel waargenomen bij gelijktijdige toediening met of binnen twee uur na inname van andere antacida, als gevolg van een verhoging van de pH-waarde. Het wordt aanbevolen om gabapentine twee uur vóór een antacidum in te nemen.

- Ketoconazol: er zijn studies die een mogelijke afname van de absorptie van ketoconazol aantonen, als gevolg van de verhoging van de pH-waarde, waardoor het geneesmiddel minder goed oplost.

- Lansoprazol: er zijn studies die een mogelijke afname van de absorptie van lansoprazol hebben aangetoond.

- Penicillamine: er zijn studies die een verminderde absorptie van penicillamine aantonen, mogelijk als gevolg van de vorming van slecht oplosbare complexen.

- Prednison: er zijn studies die een mogelijke afname van de absorptie ervan hebben aangetoond.

- IJzerchelatoren (deferasirox, deferiprone, deferoxamine): mogelijke vermindering van het antacidum-effect door de vorming van onoplosbare complexen met aluminium.

- Quinidine: er zijn studies die een mogelijke versterking van de toxiciteit ervan aantonen als gevolg van verminderde uitscheiding door alkalisering van de urine.

- Chinolonen (ciprofloxacine): studies hebben aangetoond dat de absorptie ervan afneemt door de vorming van onoplosbare, niet-absorbeerbare complexen in de darmen. Daarom wordt aanbevolen om de toediening ervan met een tussenpoos van 2 of 3 uur te laten plaatsvinden.

- IJzerzouten (ferrosulfaat): onderzoek heeft aangetoond dat de absorptie afneemt door de vorming van slecht oplosbare complexen. Daarom wordt aangeraden om de toediening met een tussenpoos van 2 of 3 uur te spreiden.

- Salicylaten (acetylsalicylzuur): Studies hebben aangetoond dat de salicylaatspiegel daalt als gevolg van een verhoogde uitscheiding door alkalisering van de urine, vooral bij hoge salicylaatdoseringen. Gezien hun waarschijnlijk verminderde werking lijkt het raadzaam om alleen antacida op basis van aluminium toe te dienen.

- Tetracyclines (chlortetracycline, demeclocycline, doxycycline): er zijn studies met sommige antacida (algeldrate, aluminiumhydroxide) waarbij de mogelijke vorming van niet-absorbeerbare complexen in het maag-darmkanaal is vastgesteld, waardoor de absorptie afneemt. Daarom wordt aanbevolen om de toediening met een tussenpoos van 2 of 3 uur te plannen.

Zwangerschap

FDA-zwangerschapscategorie B. Uit enkele voorlopige studies met aluminium-, magnesium- en calciumhydroxiden bleek een mogelijke verdubbeling van de incidentie van verschillende soorten aangeboren afwijkingen bij kinderen; latere studies hebben deze waarnemingen echter niet bevestigd. Desondanks zijn er geïsoleerde gevallen van hypercalciëmie en hyper- en hypomagnesiëmie gemeld in verband met chronisch gebruik van antacida tijdens de zwangerschap. Ook zijn er geïsoleerde gevallen beschreven van verhoogde peesreflexen bij foetussen en pasgeborenen. Overmatig en langdurig gebruik dient te worden vermeden.

Borstvoeding

Bij het gebruik van antacida in het algemeen kunnen kleine hoeveelheden magnesium en aluminium in de moedermelk terechtkomen. Deze hoeveelheden lijken niet voldoende te zijn om nadelige effecten bij de pasgeborene te veroorzaken. Gebruik is acceptabel, hoewel chronisch en/of overmatig gebruik moet worden vermeden.

Kinderen

Het ongecontroleerde gebruik van antacida bij kinderen jonger dan 6 jaar wordt afgeraden, omdat ze ernstige symptomen (zoals blindedarmontsteking) kunnen maskeren. Bovendien bestaat er bij jonge kinderen een risico op hypermagnesemie bij antacida, met name als ze uitgedroogd zijn of nierfalen hebben.

Senioren

Langdurig gebruik van aluminiumhoudende antacida bij ouderen kan leiden tot systemische absorptie van aluminium, met als gevolg accumulatie ervan in het lichaam. Dit kan osteoporose verergeren, een aandoening die bij bijna alle ouderen voorkomt als gevolg van een tekort aan fosfor en calcium, en kan tevens de fluoride-absorptie in het spijsverteringsstelsel belemmeren. Ook een mogelijke accumulatie van magnesium, die hypermagnesemie en diarree kan veroorzaken, moet in overweging worden genomen. Chronisch en/of overmatig gebruik wordt afgeraden bij ouderen, met name bij patiënten met de ziekte van Alzheimer, aangezien er een mogelijke etiologische rol van aluminium bij deze ziekte wordt gesuggereerd.

Bijwerkingen

De bijwerkingen van almagaat zijn over het algemeen mild en van voorbijgaande aard. De meest kenmerkende bijwerkingen zijn:
-Bij uitzondering (<<1%): [VERSTOPPING] of [DIARREE] bij gebruik van hoge doses. Bij langdurige behandeling met hoge doses of bij patiënten met een fosfaatarm dieet kan het [HYPOFOSFATEMIE] en [OSTEOMALACIE] veroorzaken.

Overdosis

- Symptomen: Onbekend. De opname in de darmen is minimaal, waardoor een overdosis zeer zeldzaam is. Bij patiënten met ernstige nierfunctiestoornis kan er sprake zijn van verhoogde aluminium- en/of magnesiumtoxiciteit, die zich kan manifesteren in de hersenen, botten en bijschildklieren.

Behoud

>
Het is raadzaam ze op een koele, droge plaats te bewaren, uit de buurt van licht en warmtebronnen. Bij voorkeur bij een temperatuur van maximaal 30 °C.